ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΕΣΕΝΑ.....

Τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις .Δεν θα πω ψέματα. Ήμουν απογοητευμένος από καταστάσεις μα πιο πολύ από πρόσωπα .Κι όμως πάντα μου έλεγαν να ελπίζω γιατί τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις. Απαντούσα ότι όλα αυτά είναι βλακείες και ότι εξαρτώνται από εμάς τους ίδιους. Χαίρομαι που ότι πίστευα αποδείχτηκε λάθος. Από το πουθενά δυο μάτια με κοίταξαν και μου έδωσαν αφορμή για να ξαναπροσπαθήσω . Για το καλύτερο πάντα προσπαθούμε άσχετα αν τις περισσότερες φορές τα αποτέλεσμα είναι εντελώς αντίθετα απ αυτά που περιμένουμε. Δεν πειράζει όμως. Όταν ένας άνθρωπος αξίζει ,και σου δείξει πραγματικό ενδιαφέρον, τότε και να μην επιτύχεις δεν πειράζει ,γιατί σημασία έχει ότι θα προσπάθησες με όλες τις δυνάμεις σου, γιατί αυτό που αντίκριζες ήταν κάτι το αληθινό. Με θετικό πρόσημο ατενίζουμε το μέλλον. Ίσως πρώτη φορά κυριαρχεί η αισιοδοξία. Καλό γιατί σου δίνει την ελπίδα ,κακό γιατί θα πονέσει πιο πολύ όταν τελειώσει άδοξα. Άρα τελικά πρέπει να προσπαθείς η όχι? Πρέπει για άτομα που το αξίζουν. Κανείς δεν είναι τέλειος. Όλοι έχουν τα ελαττώματα τους. Αυτό είναι που μας κάνει να ξεχωρίζουμε και να είμαστε διαφορετικοί. Το τι να ελπίζεις όμως δεν μπορεί κανένας να το προσδιορίσει με απόλυτη σιγουριά. Όλοι ελπίζουμε για το καλύτερο, όμως πολλοί λίγοι προσπαθούμε γι αυτό. Είμαι αισιόδοξος ξανά και γι αυτό κατηγορώ εσένα.........

Όταν κάτι το αγαπάς πολύ, θα κάνεις τα πάντα για να το κρατήσεις

Όταν κάτι το αγαπάς πολύ, θα κάνεις τα πάντα για να το κρατήσεις. Αν δεν σε δεχτεί, πέτα το και ζήτα συγνώμη στον εαυτό σου, για την αγάπη που σπατάλησες. Πόσες φορές ήμουν έτοιμος να έρθω, να σε βρω. Να ξαναπροσπαθήσω. Ευτυχώς όμως κάτι μέσα δεν με άφησε να το κάνω. Σκέψου τις συνέπειες. Κάτι που δεν κατάλαβες ποτέ είναι το πόσο σε θέλω. Τα καλύτερα τα κρατάω για τον εαυτό μου. Οι άλλοι ξέρουν όσα θέλω να ξέρουν για εμένα. Άρα σεβάσου την τακτική μου. Απλά δεν κατάλαβες πολλά. Έχουμε καιρό ακόμα. Η ζωή είναι τόσο απλή. Γιατί θες να την κάνεις δύσκολη. Ποτέ δεν συμβιβαζόσουν με τίποτα. Πάντα ζητούσες το κάτι παραπάνω. Οι σκέψεις έρχονται και φεύγουν πιο γρήγορα από όσο νομίζεις. Ο καιρός έχει αλλάξει. Άλλη μια νύχτα πίσω στα ίδια με πάει. Οι φωνές που ακούω γελάνε. Γελάνε μαζί μου. Είμαι σίγουρος πως γελάνε μαζί μου. Απλά κάθομαι και δέχομαι την μοίρα μου όπως είναι. Δίχως να μιλάω. Απλά την δέχομαι. Πρέπει να ξεχάσω. Πρέπει. Πάλι τα ίδια και ίδια. Είπα πως θα περάσει όμως γελάστηκα. Ακόμα με βασανίζει όπως το πρώτο λεπτό. Ο ίδιος πόνος μέρα και νύχτα. Αυτός ο πόνος που με έχει λυγίσει.

Ανθρώπινες σχέσεις

Ανθρώπινες σχέσεις. Τι είναι τελικά αυτό που τις καθορίζει και βάζει τίτλο σε αυτές. Κάθε σχέση έχει την δική της ιδιομορφία και καμία δεν μοιάζει με την προηγούμενη. Δεν πρέπει ποτέ να γίνονται συγκρίσεις, γιατί το παρελθόν απλά υπάρχει για να μας δείχνει το μέλλον. Και φτάνουμε στην προδοσία. Όταν δίνεις τα πάντα στον άλλον,όλο σου το είναι και το μόνο που εισπράττεις είναι η αδιαφορία τότε συγνώμη αλλά υπάρχει μόνο μια λέξη για να περιγράψει όλο αυτό. ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ. Και πάλι από την αρχή. Σαν να ζω ξανά το περσινό καλοκαίρι. Ακριβώς τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιες καταστάσεις. Αυτή την φορά όμως πως θα εξελιχθούν τα πράγματα? Θα μάθουμε από τα περσινά τα λάθη ή θα παραδοθούμε στο πάθος της στιγμής. Ίσως αυτό καταστρέψει τα πάντα ,ίσως όχι. Σύντομα θα το μάθουμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή την φορά δεν θα συγχωρέσω τίποτα. Καιρός να κάνω κάτι και για εμένα. Να ζήσω και όχι να αναλωθώ σε διάφορα δεκάλεπτα ευτυχίας. Σίγουρα εκεί έξω υπάρχει ένας άνθρωπος να σου δείξει το πιο απλό πράγμα. Ότι σε θέλει πραγματικά. είναι τόσο παράλογο αυτό που ζητούσα από εσένα? Το μόνο που ήθελα είναι να μου δείξεις ότι με θέλεις αληθινά. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Όταν σε ρίχνει ο ίδιος σου ο άνθρωπος στον πάτο του βαρελιού πλέον αντιλαμβάνεσαι ότι δεν αξίζει. Όταν αρχίσεις να αναρωτιέσαι αν η επιλογή σου είναι η σωστή ή η λάθος, τότε να είσαι σίγουρος ότι έχεις κάνει την λάθος επιλογή. Ακόμα ένα καλοκαίρι ξεκινάει και το βλέπω από τώρα ότι θα γίνουν πολλά δυσάρεστα πράγματα.

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΟ

Καθόμουνα τις τελευταίες μέρες και αναλογιζόμουνα αν είμαι καλός άνθρωπος η κακός. Την απάντηση δεν μπόρεσα να την δώσω. Θα αφήσω εσάς να με κρίνετε. Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι είμαι εκδικητικός. Αν μου φερθείς καλά θα στο ανταποδώσω με τον καλύτερο τρόπο. Αν όμως μου φερθείς άσχημα θα σε κάνω να το πληρώσεις. Θα κάνω τόσο υπομονή και θα σε εκδικηθώ εκεί που δεν θα το περιμένεις. Εκεί που θα νομίζεις ότι έχεις το πάνω χέρι. Ποτέ δεν θα μετανιώσω για πράγματα που κάνω. Ποτέ. Άχρηστους και ύπουλους ανθρώπους απλά σας βγάζω από την ζωή μου. Μου είναι πάρα πολύ εύκολο να το κάνω. Τελικά αργά η γρήγορα όλοι βγάζουμε το αληθινό πρόσωπο μας στην επιφάνεια. Αυτό που με κάνει και γελάω με τον εαυτό μου είναι το πόσο εύκολα σχηματίζω λάθος άποψη για διάφορα άτομα. Αλλά είπαμε. Αργά η γρήγορα όλοι βγάζουμε το πραγματικό μας πρόσωπο στην επιφάνεια. Μετά είναι πολύ εύκολο να σας διαγράψω. Πάρα πολύ εύκολο.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ. ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΕΝΑΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ (ΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΣ ΜΟΝΟ,ΞΕΡΩ ΤΙ ΛΕΩ) .ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΣΤΕΙΟ. ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΤΟΜΟ ΜΑΛΛΟΝ ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙ ΑΥΤΟ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ. ΠΑΝΤΑ ΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ. ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ,ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟΥ, ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΚΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΓΕΛΙΟ ΟΛΟ ΑΥΤΟ. ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ. ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΑΠΟ ΛΟΓΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΧΟΡΤΑΣΕΙ ΕΥΤΥΧΩΣ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ. ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΑΥΤΟ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΓΙΑΤΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ,ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΕΤΑΙ ΑΨΟΓΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ,ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΧΩΡΙΣΕΙ. ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩ. ΕΙΝΑΙ ΡΟΔΑ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΧΑΡΟΠΟΙΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΝΩ ΧΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΟΥ ΤΩΡΑ. ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΑΥΤΗ Η ΣΧΕΣΗ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΜΟΥ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΙΩΘΩ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΣ. ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΑΙ ΘΕΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΝΑ ΜΠΛΕΞΩ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΑΤΟΜΑ. ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΟΜΩΣ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΗΝΗ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΧΩ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ. ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ ΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΕΙΣΕΠΡΑΤΤΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙ’ΑΥΤΟ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ. ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΑ ΕΧΩ ΠΟΥ ΕΝΩ ΕΒΛΕΠΑ ΤΙ ΓΙΝΟΤΑΝ , ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΤΟΝ ΧΑΒΑ ΜΟΥ. ΤΡΕΦΟΜΟΥΝΑ ΜΕ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΕΤΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΡΑΖΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ. ΑΛΛΑ ΕΙΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ..........

ΓΕΛΑΩ !!!!!

Γελάω πολλές φορές όταν βλέπω άτομα να το παίζουν θιγμένα, ότι είναι μόνα τους, ότι όλοι τους κάνουν κακό. Βέβαια κανένας από αυτούς δεν παραδέχεται ότι ο ίδιος επέλεξε αυτή την κατάσταση. Είναι η εύκολη λύση να ρίχνεις το φταίξιμο στους γύρω σου,επειδή εσύ είσαι ο δειλός της υπόθεσης. Γελάω γιατί όταν τους δίνεις την διέξοδο ,την αρνιούνται και μετά επανέρχονται στο τριπακι, είμαι πληγωμένος, μόνος μου. Γελάω γιατί ρίχνουν το φταίξιμο σε εσένα γιατί φοβούνται να αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεων τους. Δεν πειράζει όμως και ας κατηγορούν. Αδιαφορία αξίζει για αυτούς και τίποτα άλλο. Βαρέθηκα να ασχολούμαι με άλλους. Πλέον όπως μου φέρονται έτσι θα φέρομαι και εγώ. Τέρμα οι καλοσύνες, τέρμα οι χάρες , τέρμα οι φιλίες, τέρμα η εμπιστοσύνη. Γελάω μέσα από την καρδιά μου με τα χάλια τους. Ούτε λύπηση δεν αξίζουν. Και το πιο ωραίο στην όλη υπόθεση είναι ότι το φταίξιμο θα το ρίξουν σε άλλους. Γελάω με τα χάλια σας. Όταν σας δόθηκε η ευκαιρία την κλοτσήσατε, τώρα μην ζητάτε και τα ρέστα από πάνω. Κάλα να πάθετε, αυτό σας αξίζει. Πραγματικά γελάω!!!!!!

21 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ

Τόσο λένε ότι χάνουμε όταν πεθαίνουμε. Είναι το βάρος της ψυχής που φεύγει. Και που πάει άραγε? Πάνω ή κάτω ? κανείς ποτέ δεν θα μπορέσει να απαντήσει με απόλυτη σιγουριά. Είναι όπως και με τα συναισθήματα. Το ένα διαδέχεται το άλλο σε κλάσματα δευτερολέπτου. Είναι καλό τελικά όμως να έχεις συναισθήματα? Πάντα την είχα αυτήν την απορία. Και άντε πες ότι όταν είναι ευχάριστα νιώθεις καλά. Όταν όμως γυρίσουν σε δυσάρεστα? Αξίζει να στεναχωριέσαι ? Και αν δεν φταις ακόμα χειρότερα. Το χειρότερο από όλα και το πιο σύνηθες είναι να σου καθορίζουν τα συναισθήματα οι άλλοι. Η να το θέσω καλύτερα η συμπεριφορά των άλλων στο πρόσωπο σου. Δεν είναι πολύ άδικο όμως όλο αυτό? Αν δεν φταις σε κάτι γιατί θα πρέπει να στεναχωριέσαι? Ποτέ δεν θα καταλάβω φυσικά το πως γίνεται να χαίρονται οι άλλοι με την δική σου δυστυχία. Αλλά δυστυχώς πάντα σε αυτή την ζωή θα κυριαρχεί το έχω και το είμαι. Όσο και να μην το παραδεχόμαστε. Τελικά γιατί να είναι μόνο 21 γραμμάρια? Και τι χρώμα να έχει άραγε η ψυχή? Λένε ότι είναι πνεύμα. Και τότε πως γίνεται να έχει βάρος? Μήπως όλα είναι ένα παραμύθι? Εγώ πάντως στην δική μου ψυχή θα δώσω χρώμα. Τώρα το τι χρώμα θα αποφασίσω ένα λεπτό πριν κλείσω τα μάτια μου για πάντα.