Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ. ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΕΝΑΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ (ΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΣ ΜΟΝΟ,ΞΕΡΩ ΤΙ ΛΕΩ) .ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΣΤΕΙΟ. ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΤΟΜΟ ΜΑΛΛΟΝ ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙ ΑΥΤΟ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ. ΠΑΝΤΑ ΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ. ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ,ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟΥ, ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΚΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΓΕΛΙΟ ΟΛΟ ΑΥΤΟ. ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ. ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΑΠΟ ΛΟΓΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΧΟΡΤΑΣΕΙ ΕΥΤΥΧΩΣ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ. ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΑΥΤΟ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΓΙΑΤΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ,ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΕΤΑΙ ΑΨΟΓΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ,ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΧΩΡΙΣΕΙ. ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩ. ΕΙΝΑΙ ΡΟΔΑ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΧΑΡΟΠΟΙΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΝΩ ΧΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΜΟΥ ΤΩΡΑ. ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΑΥΤΗ Η ΣΧΕΣΗ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΜΟΥ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΙΩΘΩ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΣ. ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΑΙ ΘΕΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΝΑ ΜΠΛΕΞΩ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΛΑΘΟΣ ΑΤΟΜΑ. ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΟΜΩΣ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΗΝΗ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΧΩ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΟΥ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ. ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ ΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΕΙΣΕΠΡΑΤΤΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙ’ΑΥΤΟ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ. ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΑ ΕΧΩ ΠΟΥ ΕΝΩ ΕΒΛΕΠΑ ΤΙ ΓΙΝΟΤΑΝ , ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΤΟΝ ΧΑΒΑ ΜΟΥ. ΤΡΕΦΟΜΟΥΝΑ ΜΕ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΕΤΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΡΑΖΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ. ΑΛΛΑ ΕΙΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ..........

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

ΓΕΛΑΩ !!!!!

Γελάω πολλές φορές όταν βλέπω άτομα να το παίζουν θιγμένα, ότι είναι μόνα τους, ότι όλοι τους κάνουν κακό. Βέβαια κανένας από αυτούς δεν παραδέχεται ότι ο ίδιος επέλεξε αυτή την κατάσταση. Είναι η εύκολη λύση να ρίχνεις το φταίξιμο στους γύρω σου,επειδή εσύ είσαι ο δειλός της υπόθεσης. Γελάω γιατί όταν τους δίνεις την διέξοδο ,την αρνιούνται και μετά επανέρχονται στο τριπακι, είμαι πληγωμένος, μόνος μου. Γελάω γιατί ρίχνουν το φταίξιμο σε εσένα γιατί φοβούνται να αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεων τους. Δεν πειράζει όμως και ας κατηγορούν. Αδιαφορία αξίζει για αυτούς και τίποτα άλλο. Βαρέθηκα να ασχολούμαι με άλλους. Πλέον όπως μου φέρονται έτσι θα φέρομαι και εγώ. Τέρμα οι καλοσύνες, τέρμα οι χάρες , τέρμα οι φιλίες, τέρμα η εμπιστοσύνη. Γελάω μέσα από την καρδιά μου με τα χάλια τους. Ούτε λύπηση δεν αξίζουν. Και το πιο ωραίο στην όλη υπόθεση είναι ότι το φταίξιμο θα το ρίξουν σε άλλους. Γελάω με τα χάλια σας. Όταν σας δόθηκε η ευκαιρία την κλοτσήσατε, τώρα μην ζητάτε και τα ρέστα από πάνω. Κάλα να πάθετε, αυτό σας αξίζει. Πραγματικά γελάω!!!!!!

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

21 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ

Τόσο λένε ότι χάνουμε όταν πεθαίνουμε. Είναι το βάρος της ψυχής που φεύγει. Και που πάει άραγε? Πάνω ή κάτω ? κανείς ποτέ δεν θα μπορέσει να απαντήσει με απόλυτη σιγουριά. Είναι όπως και με τα συναισθήματα. Το ένα διαδέχεται το άλλο σε κλάσματα δευτερολέπτου. Είναι καλό τελικά όμως να έχεις συναισθήματα? Πάντα την είχα αυτήν την απορία. Και άντε πες ότι όταν είναι ευχάριστα νιώθεις καλά. Όταν όμως γυρίσουν σε δυσάρεστα? Αξίζει να στεναχωριέσαι ? Και αν δεν φταις ακόμα χειρότερα. Το χειρότερο από όλα και το πιο σύνηθες είναι να σου καθορίζουν τα συναισθήματα οι άλλοι. Η να το θέσω καλύτερα η συμπεριφορά των άλλων στο πρόσωπο σου. Δεν είναι πολύ άδικο όμως όλο αυτό? Αν δεν φταις σε κάτι γιατί θα πρέπει να στεναχωριέσαι? Ποτέ δεν θα καταλάβω φυσικά το πως γίνεται να χαίρονται οι άλλοι με την δική σου δυστυχία. Αλλά δυστυχώς πάντα σε αυτή την ζωή θα κυριαρχεί το έχω και το είμαι. Όσο και να μην το παραδεχόμαστε. Τελικά γιατί να είναι μόνο 21 γραμμάρια? Και τι χρώμα να έχει άραγε η ψυχή? Λένε ότι είναι πνεύμα. Και τότε πως γίνεται να έχει βάρος? Μήπως όλα είναι ένα παραμύθι? Εγώ πάντως στην δική μου ψυχή θα δώσω χρώμα. Τώρα το τι χρώμα θα αποφασίσω ένα λεπτό πριν κλείσω τα μάτια μου για πάντα.

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ ΚΑΙ ΠΗΡΑ ΝΑ ΣΤΟ ΠΩ

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ. ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ. ΜΕ ΤΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΩ? ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ? Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ .ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΑΨΕΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΣΕ ΡΙΧΝΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΣΕ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. ΘΑ ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ ΟΤΙ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΛΕΠΤΟ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ,ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΘΕΛΩ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ. ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ. ΕΙΜΑΙ ΕΥΑΛΩΤΟΣ. ΟΤΑΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΟ ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΟΥ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ? ΑΠΛΑ ΜΟΝΟ ΕΛΠΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ. ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ Η ΕΛΠΙΔΑ ΣΟΥ ΜΕΝΕΙ. ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΘΑ ΣΤΟ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ. ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ ΚΑΙ ΠΗΡΑ ΝΑ ΣΤΟ ΠΩ!!!!!!!!!!!!

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Στην Οδό Μοναξιας!!!!!!!!!!!

Μαγικός τίτλος. Ομολογώ ότι τον έκλεψα από ένα τραγούδι που άκουσα σήμερα. Στην οδό μοναξιάς είναι όλα αλήθεια. Πόσο σωστός είναι αυτός ο τίτλος. Καιρό έχω να γράψω. Ίσως γιατί έπεσα πολύ χαμηλά αυτές τις μέρες. Κόντεψα να χάσω όλους τους ανθρώπους που λένε πως με νοιάζονται. Αυτό βέβαια που στοιχειώνει το μυαλό μου ακόμα και τώρα είναι πως στα λόγια είναι όλα εύκολα. Από πράξεις? Το να βγεις μια βόλτα η να πάρεις ένα τηλέφωνο κάποιον δεν λέει και πολλά. Ίσως πάλι να κάνω και λάθος. Πάντως ομολογώ πως αυτές τις μέρες ήταν πολύ γλυκιά η μοναξιά. Μακριά από όλους. Φίλους και εχθρούς. Ίσως το επαναλάβω αυτό οριστικά αυτή την φορά γιατί στην οδό μοναξιάς είναι όλα ωραία. Και για ένα είμαι απόλυτα σίγουρος.......... θα δεις σε λίγο καιρό.

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΜΑ ?

Κύκλος είναι. Όσα γίνουν τώρα θα ξαναγίνουν σε λίγο καιρό. Ο χρόνος είναι άφθονος. Τόση σπατάλη χρόνου για ασήμαντα πράγματα. Δεν βοηθούν οι καταστάσεις. Προσπαθώ για το καλύτερο, όμως αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Γιατί άραγε? Θα βαρεθώ να πολεμάω για άγνωστο σκοπό. Σε μια μάχη που θα είμαι ο χαμένος από χέρι. Σε μια μάχη που ο εχθρός και ο ‘καλός’ είναι το ίδιο άτομο. Πως λοιπόν να δεις μια καλύτερη μέρα? Η απάντηση είναι κρυμμένη κάπου βαθιά σε μια σπηλιά στο δάσος. Στο μαύρο δάσος. Μετά από καιρό βαθιάς σκέψης κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τίποτα δεν αξίζει σε αυτόν τον κόσμο. Τίποτα. Όλα είναι σκάρτα. Θα μου πεις και με το δίκιο σου πως αργά το κατάλαβα. Δεν το κατάλαβα αργά. Αργά πήρα την απόφαση να στο πω. Ίσως γιατί τώρα βρήκα την δύναμη που χρειαζόμουν. Ελπίζω μόνο να μη έφτασα αργά. Δεν θα αντέξω να φύγω με άδεια χέρια για δεύτερη φορά. Η πρώτη δικαιολογείται. Ήταν όλα πιο δύσκολα. Έγιναν όλα τόσο βιαστικά. Δεν πρόλαβα και εγώ ο ίδιος να καταλάβω τι γίνεται. Τώρα όμως έχω βάλει μια σταθερή βάση για να πατάω και έτσι μπορώ να κερδίσω την μάχη. Η δικιά σου μάχη είναι η πιο δύσκολη από όλες. Ο στρατός μου είναι πολύ μικρότερος από τον δικό σου. Τα εφόδια που έχω είναι λιγοστά. Μπορεί να είμαι χαμένος πριν ακόμα αρχίσει η μάχη,όμως μην ξεχνάς πως έχω το πιο ισχυρό όπλο. Κάποτε μου είχες πει ότι η αγάπη είναι το μεγαλύτερο ψέμα. Εγώ σου είχα πει πως είναι η μοναδική αλήθεια.

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ

Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΕΝΑΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ. ΤΟ ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΤΣΙ. ΤΟ ΗΞΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΤΙΠΟΤΑ. ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΕΙΜΑΙ ΤΕΛΙΚΑ? ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΠΟΥ ΜΕ ΕΙΧΕ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΕΤΣΙ. ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ. ΕΝΑΣ ΜΑΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟΣ. ΤΡΕΜΩ, ΚΛΑΙΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΝΑ ΑΠΛΩΣΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΝΟΙΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΚΑΝΕΙΣ. ΟΛΟΙ ΚΟΙΤΑΝΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ ΤΟΥΣ. ΟΛΟΙ. ΠΙΣΤΕΨΑ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ .ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ. ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΚΟΙΜΑΜΑΙ,ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΑΝΑΠΝΕΩ. ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΖΩΗ. ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΩ ΟΛΑ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΛΑ. ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ. ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΛΑ ? ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ. ΠΑΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΑΥΤΟ,ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ. ΕΝΑΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΝΕΚΡΟΣ. ΧΑΜΟΓΕΛΟ? ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ? ΞΕΧΑΣΑ. ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΑΤΟΜΟ ΘΕΛΩ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ, ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΛΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ? ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΑΤΩ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΜΟΥ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ. ΕΥΤΥΧΩΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΧΑ ΝΑ ΜΕ ΕΒΛΕΠΑΝ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ ΕΤΣΙ? ΤΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΚΑΝΑ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ? ΤΙ? ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ? ΕΝΑΣ. ΤΡΕΜΩ. ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ. ΠΟΣΟ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ. ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ. ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΟΙ ΚΟΙΤΑΝΕ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΥΣ. ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΛΑ ΤΩΡΑ,ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ. ΑΛΕΞΗ ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΟΣ,ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ,ΠΑΙΡΝΑΜΕ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΓΕΛΑΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΩ ΛΙΓΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΩ. ΠΡΕΠΕΙ.

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΦΤΑΝΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟ

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΟΤΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ. ΟΤΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΤΟΣΟ ΣΥΝΤΟΜΑ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΕΛΑΣΩ Η ΝΑ ΚΛΑΨΩ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΝΟΙΑΣΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΕΙΔΙΚΑ ΟΙ ΔΗΘΕΝ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΑΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ. ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΟΝΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΑ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ,ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΣΥΜΠΟΝΙΑ. ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΟΝΟΣ ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΜΕ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΜΟΥ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΠΟΥ ΑΠΛΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΟΥΝΑ ΚΑΙ ΑΠ ΟΤΙ ΑΠΟΔΕΙΧΤΙΚΕ ΕΚΑΝΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ. ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ. ΝΑ ΣΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΤΑΝ ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ. ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΤΑΘΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΑΣ ΠΛΕΟΝ. ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΛΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ. ΚΑΤΑΡΡΕΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΝΟΙΑΖΟΣΑΣΤΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΜΟΝΟΣ ΣΙΜΟΥΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΩ.

Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

ΠΟΣΟ ΨΕΜΑ ΤΕΛΙΚΑ ?

ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ, ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ,ΨΕΜΑ........ΤΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ? ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΗΠΩΣ ? ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΛΕΟΝ ΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ. ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΕΣ ΣΕ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΧΩΡΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ. ΤΕΛΙΚΑ Η ΠΟΥΤΑΝΙΑ ΔΕΝ ΚΟΒΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ...ΓΕΛΑΩ ΜΕ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΚΑΚΟΛΟΓΟΥΝ ΑΛΛΑ ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΡΙΖΟΥΝ. ΓΕΛΑΩ ΜΕ ΕΣΕΝΑ. ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΣΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑ. ΠΟΣΟ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΕΛΙΚΑ. ΠΟΣΟ? ΤΟ ΡΕΚΟΡ ΤΟ ΚΑΤΕΧΕΙΣ ΕΣΥ ΠΛΕΟΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΑΜΑΤΟ ΝΑ ΣΕ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΑΝΑΓΚΗ ? ΠΟΣΑ ΨΕΜΑΤΑ. ΠΟΣΑ? ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΣΕ ΣΙΧΑΘΩ .. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ. ΕΣΠΑΣΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΡΕΚΟΡ. ΑΜΑΝ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ... ΠΑΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΣΜΟ . ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ. ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ. ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΠΛΕΟΝ ΟΜΩΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙΣ ΟΥΤΕ ΤΟ ΣΑΛΙΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΦΤΥΣΩ. ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΗ ΟΜΩΣ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΚΡΥΦΟ. ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ. ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΜΕ ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΘΑ ΕΞΙΛΕΩΘΕΙΣ ? ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΙΣΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ. ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΘΕΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΕΧΩ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΠΛΕΟΝ. ΓΕΛΑΩ ΜΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΟΥ. ΤΟΣΑ ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΧΤΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΣΑΜΠΑ, ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΡΙΣΜΑ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΦΙΛΟΥΣ ΝΑ ΜΟΥ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ,ΝΑ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΑΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ. ΠΟΣΟ ΨΕΜΑ. ΠΟΣΟ? ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΙΣΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΑΝΕΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ.??? ΟΣΟ ΖΩ ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΕΛΙΚΑ. ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΙΛΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ. ΓΑΜΙΕΣΑΙ ΠΟΥ ΓΑΜΙΕΣΑΙ.... ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΕ ΕΝΑ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΦΡΑΓΚΟ.... ΚΑΙ ΤΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΣΟΥ ΑΛΛΟΥ ΚΟΥΚΛΑ,ΟΧΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ.

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

Κάθε φορά που προσπαθούμε να κάνουμε καινούρια αρχή,τόσο πιο πολύ μας επιστρέφει στα παλιά μας λάθη. Δυστυχώς τα λάθη μας κυνηγάνε για πάντα,όσο και αν προσπαθούμε ,μάταια, να ξεφύγομε από αυτά. Πολλές φορές αναρωτιόμαστε τι είναι λάθος και τι σωστό. Προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι ξέρουμε αλλά πάλι πέφτουμε στο λάθος. Σε ένα λάθος που την καρδιά μας καίει. Η καρδιά. Τι τραβάει και αυτή σε όλη την διάρκεια της ζωής μας. Πόσο πόνο αντέχει και όμως σπάνια θα μας προδώσει. Λάθη που μας πληγώνουν και όμως εξακολουθούμε να τα κάνουμε δίχως να μας νοιάζει. Ε,σε εσένα μιλάω ,φωνάζει η καρδιά. Δεν μπορώ άλλο. Πονάω. Γιατί μου το κάνεις αυτό? Τι φταίω? Τι κακό σου έχω κάνει και με πληγώνεις έτσι? Εγώ είμαι που σου δίνω την ζωή,τα συναισθήματα σου και εσύ με σκοτώνεις κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. Συγχώρεσε με .

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Ο καθένας παίρνει ότι του αξίζει!!!!

Προσπαθώντας να βρω τον εαυτό μου και να βάλω σε μια σειρά τα πράγματα κόντεψα να χάσω ότι πιο πολύτιμο έχω. Πάντα πίστευα ότι ο καθένας μας παίρνει αυτό που του αξίζει. Το πίστευα πάρα πολύ και ήμουν υπέρμαχος αυτής της φράσης. Να που τελικά όμως αλλάζουν τα πράγματα. Τι κακό έχω κάνει για να αξίζω όλα αυτά? Ποτέ δεν ήμουν ο τέλειος άνθρωπος. Ίσως το μοναδικό σφάλμα που έκανα στην ζωή μου ήταν το ότι έδινα τα πάντα για τους γύρω μου. Και φυσικά άκουγα ‘πάντα’ το ευχαριστώ στο τέλος. Δεν θέλω να είμαι αχάριστος. Υπήρξαν και άτομα που μου φέρθηκαν κάλα. Τελικά παίρνει ο καθένας ότι του αξίζει? Δεν ξέρω πλέον τι και ποιον να πιστέψω. Όλοι κοιτούν τον εαυτό τους. Μήπως πρέπει να γίνω και εγώ έτσι τελικά. Μπα. Δεν μπορώ. Ήταν 2 δύσκολες μέρες αυτές. Κόντεψα να φτάσω στα άκρα. Έχασα το μοναδικό πράγμα που με διακρίνει. Το γέλιο μου. Έχασα κάθε διάθεση να κάνω τους γύρω μου να γελάνε. Κλείστηκα σε μένα. Χάθηκα απ όλους και απ όλα. Για πιο λόγο? Άξιζε? Τώρα που τα σκέφτομαι πιο ήρεμα τα πράγματα ,όχι. Δεν αξίζει. Τον λόγο δεν θα τον αναφέρω. Θα τον κρατήσω για μένα. Όπως κρατάω τόσα και τόσα. Πόσο πολύ πόνεσα. Αυτό αξίζω τελικά?? Τελικά παίρνει ο καθένας ότι του αξίζει ?

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

λεπτη γραμη χωριζει το ψεμα απ την αληθεια

Τι μπορεί τελικά να πιστέψει ο καθένας μας? Τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα? Πόσο σίγουρος είσαι ότι ο άνθρωπος που λατρεύεις σου λέει την αλήθεια? Όσο και αν θες να πιστέψεις πάντα υπάρχει η αμφιβολία μέσα σου. Τι είναι προτιμότερο? Η μισή αλήθεια ή το ψέμα. Έρχονται στιγμές που νιώθω να χάνομαι. Νιώθω πως δεν έχω σε τίποτα να ελπίζω. Αλλά ένα μήνυμα και ένα τηλέφωνο τα ανατρέπει όλα. Είναι ωραίο τελικά να είσαι ερωτευμένος. Να μπορείς να κάνεις τα πάντα για τον άνθρωπο σου. Να λιώνεις με κάθε του βλέμμα. Αλλά πάντα υπάρχει ένα αλλά. Είναι κρίμα. Πολύ κρίμα. Και είμαι σίγουρος ότι μου λες ψέματα. Απόλυτα σίγουρος. Αλλά δεν πειράζει.

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

μετάνιωσα..............................

Ένα μεγάλο μπράβο σου αξίζει από εμένα. Ένα μεγάλο μπράβο που είσαι μια κρύο και μια ζέστη. Άλλα τέρμα. Πλέον θα με δεις πολύ διαφορετικό. Και μην απορήσεις. Εσύ με έκανες έτσι. Λυπάμαι πολύ για εσένα. Πραγματικά λυπάμαι. Μετάνιωσα ............

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Σ'ΑΓΑΠΑΩ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΦΕΡΝΕΙ Η ΖΩΗ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ. ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΣΕ ΜΙΣΩ Η ΑΝ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ. ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΝΙΩΘΩ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ. ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΣΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΤΑ ΝΙΩΘΩ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΑ..... ΤΕΛΙΚΑ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ. ΑΠΛΑ ΝΑ ΧΑΘΩ. ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ. ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΑΝΤΕΞΑ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ...ΜΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΜΑΙ!!!

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

ΕΓΩ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΕΧΩ ΠΕΘΑΝΕΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!

Το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο. Έτσι και εγώ έκανα το μεγαλύτερο από όλα. Σου έδωσα την καρδιά μου με αποτέλεσμα να φτάσω στα χάλια που είμαι τώρα. Δεν σε κατηγορώ. Δεν μπορείς να αγαπήσεις κάποιον άνθρωπο με το ζόρι. Με τον εαυτό μου τα έχω και μόνο, που προσπάθησα ανεπιτυχώς να σε διαγράψω. Που σπατάλησα ευκαιρίες μόνο και μόνο για την ελπίδα πως θα ήμουν μαζί σου. Και άκουσα και το ‘’ευχαριστώ ‘’ στο τέλος. Ένα αντικείμενο είμαι για εσένα τελικά και τίποτα παραπάνω. Ένα άτομο για τα όποια θελήματα, χαρές... Γελάω ξέρεις γιατί πλέον δεν μου έχουν απομείνει άλλα δάκρυα στα μάτια. Έχουν στεγνώσει . Και τώρα τολμάς και με κρίνεις για τις επιλογές μου?????????? Όχι κουκλίτσα μου. Έχω τόσο πολύ ξενερώσει μαζί σου που και να άλλαζες γνώμη εγώ πλέον δεν θα έκανα τίποτα με εσένα. ΕΓΩ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΕΧΩ ΠΕΘΑΝΕΙ!!!!!!!!!!!!

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΕΦΗΜΕΡΗΣ ΧΑΡΑΣ ΞΑΝΑΓΥΡΝΑΜΕ ΣΤΑ ΙΔΙΑ. ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΚΑΚΟ ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ. ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΞΕΚΟΨΩ. ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΠ ΟΤΙ ΦΑΝΤΑΖΟΜΟΥΝΑ. ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ. ΤΟ ΕΛΠΙΖΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ. ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΛΕΝΧΟΝΤΑΙ. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΣΕ ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ. ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙ. ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΑΝΤΙΚΡΙΖΕΙ. ΚΛΑΙΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΠΩΣ ΧΤΥΠΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ. ΚΛΑΙΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΖΗΤΑ. ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ. ΘΑ ΖΗΣΩ ΣΤΟ ΨΕΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΑΝΤΕΞΩ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΤΑΡΕΥΣΩ ΕΝΤΕΛΩΣ.

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ

ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ. ΟΛΟΙ ΘΑ ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΟΣΟ ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΛΑ ΘΑ ΠΑΤΗΣΟΥΝ ΕΝΑ DELETE. ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΚΡΑΤΑΝΕ ΤΕΛΙΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ. ΟΣΟ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ ΤΕΛΙΚΑ.........

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΣΩΖΕΙ.ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟ ''ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ'' ΜΟΥ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ. ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ.

Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

ΓΙΑΤΙ?

ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ,ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΑΠΟΛΥΤΑ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ,ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΑΛΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ? ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ? ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΛΑΤΡΕΥΕΙΣ ΕΝΩ ΔΕΝ ΜΕ ΘΕΛΕΙΣ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ?ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΕΧΕΙΣ ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΩ ΔΕΝ ΘΕΣ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ? ΓΙΑΤΙ ΛΙΩΝΕΙΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΝΩ ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ? ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΦΙΛΗΣΕΣ ΕΝΩ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΦΙΛΟΙ ? ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΑΝΤΕΞΩ ΠΡΙΝ ΔΙΑΛΥΘΩ ΕΝΤΕΛΩΣ???? ΓΙΑΤΙ??????????????

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΠΟΤΕ ΟΙ ΤΥΠΙΚΟΤΙΤΕΣ, ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΟ ΛΕΣ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ, ΣΤΑ ΙΣΙΑ,ΤΣΕΚΟΥΡΑΤΑ ΠΟΥ ΛΕΝΕ. ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΛΙΓΟΙ ΤΟ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟ. ΤΟΥΣ ΦΟΒΗΖΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ?? ΕΝΑ ΜΝΜ, ΕΝΑ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΙ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΑΛΙ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ..ΣΚΑΤΑ???, ΚΑΛΥΤΕΡΑ????? ΜΟΝΟ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ ΞΕΡΕΙ.

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

someone else not me!!!!!!!!!!!!

παντα γραφουμε αυτα που νιωθουμε.Αυτη τη στιγμη νιωθω απολυτα τους παρακατω στιχους!!!!!!!!!




When I fell from grace I never realized
How deep the flood was around me
A man whose life was toil was like a kettle left to boil
And the water left these scars on me

The chains I wore were mine, dragging me towards my fate
Planned for me long ago

I played by all their rules, went to their right schools

Who was I to question?

They used to say I was nowhere man
Heading down was my destiny
But yesterday I swear that was
Someone Else not me

Here I stand at the crossroad's edge
Afraid to reach out for eternity
One step when I look down
I see someone else, not me

I know now who I am, if only for awhile
I recognize the changes
I feel like I did, before the magic wore thin
And the baptism of stains began

Sacrifice, the always say... is a sign of nobility
But where does one draw the line in the face of injury?
I'm just trying to understand

Standing here at the crossroad's edge
Looking down at what I used to be
A drowning man, trying to stay afloat
Heavy with the past, but somehow keeping hope
That there's something more that is seen
But it's somewhere out of reach

So I keep looking back
Looking back and I see someone else

All my life they said I was going down
But I'm still standing stronger proud

And today I know, there's so much more I can be
I think I finally understand

From where I stand at the crossroad's edge
There's a path leading out to sea
And from somewhere deep in my mind
Sirens sing out loud, songs of doubt, as only they know how
But one glance back reminds and I see
Someone Else, not me.

I keep looking back at Someone Else... me?

καινουρια αρχη!!!!

ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΑΣ, ΑΝΑΖΗΤΑΜΕ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ......ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΑΡΧΗ ΛΟΙΠΟΝ. ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟ ΛΕΣ. ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΞΕΚΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ?ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΚΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.